bilboard_900x200

Sebastian Petrycy

 
Sebastian Petrycy – żył w latach 1554-1626. Stawia się go wśród wielkich twórców Odrodzenia. Spuścizna pisarska Petrycego obejmuje kilka traktatów medycznych, niewielki zbiórek przekładów Horacego, przekład na język polski dzieł Arystotelesa z zakresu tzw. filozofii praktycznej tj. etyki, ekonomii i polityki. W karierze uniwersyteckiej awansował najpierw na stanowisko docenta, następnie wszedł do Kolegium Mniejszego na katedrę poetyki, kolejno na stanowisko profesora retoryki, po studiach we Włoszech wrócił na wydział sztuk wyzwolonych podejmując równocześnie próby inkorporacji na Wydział Lekarski Uniwersytetu. Był człowiekiem wszechstronnym. Łączył wiedzę książkową z doświadczeniami i mądrością życiową. Jako nauczyciel przeszedł wszystkie szczeble i stopnie szkół ówczesnych. Miał głębokie przeświadczenie o znaczeniu i wartości wychowania, o ścisłym związku między wychowaniem a bytem i rozwojem państwa. „Życie dobre, to życie mądre, rozumne, cnotliwe.” Był zwolennikiem silnej władzy centralnej, w sposób właściwie organizującej życie w kraju, a przede wszystkim system oświaty i wychowania publicznego.